Breet as een Muulporch.

dsc03524

.

Breet as een Muulporch

 

D at wee för mi moal wär so een richtigen Dwarßlöpermörgen. De Nacht wee man heel kört west. Eelich wee dat gannskeen Nacht wäst – tominnst nich mit Schloaperee un so. Bit Klokk een har dat Tschingderassabum in d’ Hotel andüürt, un denn mussen wi joa noch ähm bi Jonny Matz rinkieken. Een Ovvszakker vöör d’ schloapengoahn – de muß dor noch her. As dat so is mit jung Keerls hör Verstand. Noa dat veerde ov fiefte Beer wee denn tomoal keen Tied mehr, um in d’ Nüst to krupen. För mi up jederfall nich. Ikk muß mien tweede Boahntji anträden – ikk muß, so as elker Mörgen ok, up Melktuur. Omoa Meyers oled Doamenrad luur all up mi. Well sowat allmoal beläävt hett, de weet wu lang sükk een Stünn’n hentrekken kann. An anner Doagen kanns dorut verrafftich dree van moaken.

Bit up een half Pund Quark, dat ikk in mien Kiddeltaaschke mit een Bääker suure Melk vermenguleert hevv, is denn ok niks wiider scheeflopen. Tominnst bi mi nich. Oaber bi Lui Brinkmann. Lui Brinkmann wee een van dree Melkbuurn up d’ Eiland. Een Kolleech van mien Boas sotosärgen. Ikk seech Lui all van wieden in d’ Doamenpadd vöör Wallenta sien Klüterloaden üm sien Dekawupptich ümtoweih’n. Ji mooten weeten, Lui Brinkmann de kunn man nich översehn. Lui wee as so’n Iisboar – so hoch, so breet, so gries un so brummich.

Dat wee een heel unkomodigen Tied hüm an disse Stää to sehn. Wi droapen us eelich elker mörgen in d’ Jann-Berghuusstroat. De Schnuutklapp van Lui sien DKW stunn in Hängen oapen. De Kielreem hung dor bi lang. Un dat jüüst vöörmörgens, wo ikk su all to loat bün – grummel he in sien Boart. Golden Hochtied harn see fiert – bi de Noabers.

So’n tweien Kielreem wee joa an un för sükk keen grood Mallör – wat een richtigen Melkbuur wee, de har sowat aal bi sükk. So ok Lui Brinkmann.

He har de Reem ok all in d’ Füüsten – de kunns oaber in sien Gewaltspranken van Ballerschüppen gannich sehn.

De Reem rup up de groode Schiev an de Maschin – düchdich trekken över de Anloater – un noch mehr trekken bit noa d’ Luchtmaschin. Kiek – un dor wull dat Deert nich so richtich över wäch. Oaber nich mit Lui. Lui hett de Reem mit sien breeden Duum’n ähm in Richt brocht. Dat hett he ok good henkräägen – blossich sien Duum – de har een rundum dör de Reem’nschiev mitmoakt. Jawoll – dat Deert van Dekawupptich leep wär – oaber Lui sien Duum – de wee breet as een Muulporch in d’ Hochtiedsnacht.

© ee

animal-1295142_640
Über https://christinvonmargenburg.wordpress.com/https://christinvonmargenburg.wordpress.com/"In einem Augenblick gewährt die Liebe, was Mühen kaum in langer Zeit erreicht." Johann Wolfgang von Goethe