Een dikken Damper . . .

vintage-1135014_640

Een dikken Damper . . .

 

W i harn Visit ut de Hüdelbargen. Well nu nich weet wor dat licht, de will ikk dat gern ähm verkloaren. Wenn ji van us Plattdüütschland mit jo Bensinkutsch ov mit de Iiserboahn Süüderkurs inschloat, denn hevvt ji de Hüdelbargen in good twee – dree Stünnens to foat.

Wenn ji in een Gägend koamt, in de ji man jüüst noch fief Minüten liekut kieken köänt, denn sünd ji in de rechte Kuntrei.

Wunnern, dat dat dor mennichmoal gewaltich stufft, dröfft ji jo nich – ji sünd denn näämich in dat drööge Binnerland. Woater hevvt de dor liekers ok woll – man mehr van boaben. Ünnern up de Eer trekkt dat Woater höächstens in Striepens tüschen de Bargen noa de Küst to.

Us Visit wee ok an son Rägenwoatersammelbakk to Huus – in Wuppertoal, ov wo dat Nüst heeten deit.

Dat moot dor heel sünnerboar togoahn – in dat Teinduusendhüüsendörp. Us Visit hett mi näämich Biller van een Stroatenboahn wiest, de mit de Röä noa boaben över de Stroaten schwääv.

Well nich – so as ikk – mit sien Karakterbeenen fast up de Grund steit, de mach bi sowat woll an Spökenkroam glööven.

Noamiddachs muß ikk de Verwandschkupp nu joa wiesen, wo dat an so een ächted groodet Woater utsücht. Een bietji wat Besünnered vöörwiesen wull ikk joa ok – van wäägen de Stroatenboahn mit de Röä noa boaben.

In d’ Binnerhoaben wee ikk mit de heele Drufel to rieten – in de wietlüftige Butenhoaben leet ikk nix ut.

De Marinhoaben mit de Bakkbeesten van Schkeepen hevv ikk hör wiest – oaber komisch wee dat – nargends wwurn de Oogen grötter – disse Biller harn sülvst de Kinner all foaken in d’ Tellerwischen sehn.

Tja – un denn keem mi up d’ Siel de Tofall to Hülp.

Ikk mach nu nich net särgen, dat us leev Herrgott dat wäst is – ovwoll – son bietji – wiel ikk joa good mit hüm kann . . .!

Up jederfall – van achterst Buterkant de Hoabenmüür krüsel sükk dikken schwaarten Rook in de Lücht – de halfpiepen Büksenschieter seegen dat toeers.

De beiden reeten mi bold mien Aarms ut de Schuller – guck mal, guck mal – Onkel Ewald – ein richtiger Dampfer – ein Dampfer kommt in den Hafen.

Een woahrhaftiged Schkipp, dat ut de Schösteen noch schwaarten Damp noa buten lett – dat harn see nu doch noch nich sehn.

Rein stuur is mi dat fallen, de Bagoasch van d’ Hoabenmüür wäch noa d’ Schlüüs hentokriegen.

Ikk kunn dat selten Bild doch nich tweibräken loaten – mit hör oapen Halsgatten schullen see moi wäär trüch in de Hüdelbargen foahren. Wormit har ikk denn anners noch gliemen schullt? Denn ikk wuß – achter de Hoabenmüür dor keem keen olen Köälendamper anschnuuven – achter de Hoabenmüür dor seet us Noaber, de ole Hinnerk Bußmann, un wee sien Piep an schmöken.

© ee

Werbeanzeigen
%d Bloggern gefällt das: