Een Originoal . . .

peasant-482727_640

.

.

Een Originoal . . .

D e Welt verlüßt an Buntheit – nich de grode Woahnploatsen – nich de luuden Milljon’nmetropoln mit hör Köälnstofflucht un de dusend Fensters in een Riech – mit dat noakend Fleesch un de Colamoroal. De lütji Dörpen – dat wiede Land blöd’t ut. Söök man een Tant Emmoa-Loaden mit ’n Gurkenfatt un Schuufens för aal de Olldachsklüterkroam – kiek man ut noa hukelige Krööch, wor de Piependamp van hunnerd un mehr Joahr an d‘ Böän sitt – wor de Krööger Moin sächt un mit fief Wöör söben Biller moalt – wor noch een in d‘ Hörn sitt un mit sien Trekkbüdel Musik moakt van de di nich de Oorn van d‘ Kopp faalt. De Karakterkoppen mit binnerwendige Ekken un Kanten word’n minner. de Lüü köänt vandoach bäter mit Kompjuter un Läptop ümgoahn as mit tohörn un denken. Is noch gannich so laang Tied her, dor geev dat noch Originoals – so as Fritz Buschker in Wiefels, de van sük meen dat he bekennder wee as Jesus – ov  Thedi Busker – de ole Hoabenkoptein up Hooksiel, de stoadich Busten in d‘ Tuung har. Foahrmann Makki Bothe – för Generatschon’n van Jewers Kinner de Sünnerkloas – hört ok in disse Riech. een heel besünnerd Originoal seet up dat Eiland Nördernee – weeten ji noch, de ji dorbi west sünd?

Glieks achter d‘ Denkmoal – Hinnerk Klausen – de ole Wattföörer – tweemeter hoch un een meter sömszich an d‘ Siedelskanten. Wenn Dokter Stiekelwier moal weeten wull, wat Hinnerk so an Läävendgewicht up de Wacht broch, muß de Melkbuur mit sien Dreeradkuffi dorher un mit Hinnerk noa Spedi-Fischker sien Veewacht to. Dreehunnerdfüfftich Pund wies de Wachtbalken meist an. Hinnerk har woll een Stüürmannspatent – oaber nich för een Landfoahrtüüch – Kutterkoptein wee he moal wäst. Up d‘ Drööchte dee dat för hüm een oled Doamenrad – dat wee Boojoahr nägenteinhunnerdsöben. Gritzner kunns dor noch an läsen. So’n neemodsched Rad har woll noa d‘ eerst bestiegen de Flöägels hangen loaten. Nich so Hinnerk sien Neimaschin – as he jümmer sää. Hinnerk we een Wattkünnigen up eegen Räkning – sien Kantor har he jümmers bi sükk bi. Twee Gewaltstaaschken hungen an beid Sieden bi d‘ Lenkstaang andoal – un wenn dat in d‘ Watt gung har he de in d‘ Füüsten. „Dor sünd wichtich Papiern in“  – dröän he mit sien rüsterk Iisenstiäm – wenn moal een partuu weten wull. wat in de Reisekuffers in wee. Schooster Holtenspieker har oaber ok een poar Glanzstükken van Läertaaschken moakt – dor kunn een Seemann dreemoal mit ovsupen – dat Läer wur blods bäter. Kiek – un wenn he denn mit so Stükk ov wat Boadgasten dör d‘ Watt stöäkel – he jümmer as so’n Oant vöörnwäch un de annern in’n Drufel achter hüm an – to vertell’n wuß he wiers genooch – drei he aal poar hunnerd Trää sien Nakk sinnich noa achtern – wies mit sien Ballerschüppen van Hann’n in d‘ Lücht – un hier – un nääman – un sowat seltens – keem denn ut sien Schwienskopp mit de lütt Mütz dorup. Füfftich Koppen dreiden sük netso noa achtern un pliesten in de Häven. Jedeneen wull niks van dat verpassen, wat dat dor gannich to sehn geev. In een Klukk har Hinnerk achter d‘ Rüäch van de Kiekers een Buddel Beer ut sien Kantortaasch losmoakt – un noa een Gewaltsbölk keem denn: Lüü – nu is d‘ to loat – nu is niks mehr to sehn – loat us man wiidergoahn.

©ee

Über https://christinvonmargenburg.wordpress.com/https://christinvonmargenburg.wordpress.com/"In einem Augenblick gewährt die Liebe, was Mühen kaum in langer Zeit erreicht." Johann Wolfgang von Goethe