Blanke Huut . . .

nude-2035295_640

.

Blanke Huut . . .           

D e Boadtied löpt wäär an – Freikörperkultur –  dat is een Beteeken, dat vandoach hoast niks mehr to bedüüden hett. Dör jeder Kiekkassen – in jedet Blattje springn de Minschenkinner noakend dör de Oalldach. Mit Kinner meen ik nich Janntje un Peter mit Sandschüpp un Emmer – nä, nä – ik meen all mehr de mit puusbakkich Bösten un Strukwaark an d‘ Liev. Wat sünd wi verlüstich goahn, dat wi us nich mehr scheeniern köänt? Drei dat Tiedenrad man ähm een halwich Joahrhunnerd trüch – dor seech dat noch heel anners ut. Ähm vöördem, in dat grotdüütsch Riek mit sien Ideologie van gesunn’n Körper un gesunn’n Geist wee dat för Minschen, de sük geern oahn Tüüchs verlusteerden, nich so stuur. Oaber jüüst wee man dit Denken un Doon van Rassetüchten bediekt, seech man ok niks mehr van blanke Huut. Najoa – de Minschen harn ok woll anner Sörgen – un so’n schmachtich Liev, an de man de Rirbens telln kann, moot man joa ok nich mit Gewalt vöörwiesen. Stükkwies wuur dat oaber joa bäter – un so keem FKK  wäär an d‘ Lücht – wenn ok man achter Richel un mit steensche Regularien. In d‘ grote Land wee dat man blossich an een poar Stäen mögelk. Wiers har dat ok all wat mit Geld to doon – wo anners ween Sylt un Nördernee de Kolonien? Us jung Fenten, de wi so Dach för Dach up dat Prominenten Eiland an knoiin ween, keem dat joa goaelk tomööt. Full dat doch jüüst in de Tied, dat us dat Hoar an d‘ Liev anfung to killern. Veertein Kilometers bit noa d‘ FKK – Düün – dat wee doch för us keen Müür. So steusterten wi foaken an de grode Toafel vöörbi – netso as de Minschen woll vöör över tweedusend Joahrn in dat gelobte Land trukken sünd – dat Land wor Melk un Hönnich van de Bargen leep. So’n bietji wee dat för us woll so. Nich dat de een ov anner nu luut utgielt un röpt: Sodom un Gomorrha – nä, nä – so nich. Dat har aal sien Örnung – moi in schräven Bookstoavens brocht. Gefööln, de schull man denn buten dat Richel loaten. Oaber moal eerlich – kanns een Katt dat musen verbeeden? Ik seech dat Koppschüdden bi jo – kiek – un dat meen ik dormit. Jedeneen wuß ok woll, dat dat Tüüchs buten bleev – un dat Kieken mitgung – blods – wiesenloaten drüffst dat nich. Wat hebbt wi mennichmoal up d‘ Mors Brandbloasen hat, wenn wi up d‘ Buuk leegen – un mit’n Poahl in d‘ Grund fast seeten. Wenn di de Gefööln denn ünner d‘ Huut langs kroopen, drüffst di joa nich ümdrein. To’n tweeden wee dat sowieso schinant – oaber to’n eersten keeken joa Schandarmsoogen boaben van d‘ Peerd, ov nich irgendwons een Knoaken in d‘ Lücht stunn. De harn dat good – de harn över d‘ Middelstgewehr een Uniformbüks. Kanns ok woll särgen, een Oogenklapp för lütt Jehann. För us wee dat foaken leidich – kunn’n wi doch eers wäär upstoahn, wenn us Oogen keen Kattun mehr kreeg’n. Liekers – wi hebbt dat in Koop noahm’n. Tägen de Sünn’nbrand geev dat Bottermelk, un dat Koppfoor kreegen wi ümsünst.

©ee

Über https://christinvonmargenburg.wordpress.com/https://christinvonmargenburg.wordpress.com/"In einem Augenblick gewährt die Liebe, was Mühen kaum in langer Zeit erreicht." Johann Wolfgang von Goethe