’n Dokter nich blods för d‘ Liev . . .

.

’n Dokter nich blods för d‘ Liev . . .

 

Wenn ikk vandoach so dör de Gägend krüdel, denn seech ikk aal poar Hüüs lang Toafeln an d‘ Müür – in witt ov missingschfarben – kikkst neeschierich wat dor up künnichmoakt wurd, steit een Avcoaten ov een Dokternoam dorup.

In mien lütten Achterbrägen kummt mi dat as een Rasse vöör, de düchdich schmieten – so as Kniien’n ov Rötten. De Avcoaten willt ikk nu man eers bi d‘ Sied loaten – för disse Szort Minschen finn ikk annermoal woll noch ’n poar Riech Bookstoavens. Näook – wat dat aal för Doktersch givt – de Beteekningen de tüschen dat Drrrr un de Huusnoam stoaht, kanns foaken gannich lääsen – is irgendwat up een Sproak ut ole Tieden – latiensch ov so. Up jederfall bün ikk dor all achterkoamen, dat dat för elker Deel, de de Minsch brukt üm Minsch to sien – een extroa Dokter givt. Dor moot man sükk denn ok eers an wäänen – wenn man ut een ollerwelschen Tied is.

Dat is hoast so, as wenn man för een Pott Szopp tein Mann to koaken brukt. Dat moot so’n eenfach Mannsbild – as ikk dat bün – ok eers moal ingoahn. Un Minschen sitten dor to luurn, dat de Dokter hör helpen deit – dat kann ikk nie nich glöven. Mi schütt denn jümmers so’n Bild in d‘ Kopp – wenn us Dischler in d‘ Dörp een Disch ov Stool ut sien Waarkstää leet – de hull sien Läävdach – dor bruks nümms mehr bi to schoostern – köffst du dortägen vandoach een Stükk Meubelmang, haangt dat all noa körter Tied wäär bi doal – kiek – un dor denk ikk mi mennichmoal, ov de Minschen in de neeä Tied bi d‘ Kinnermoaken nich ok so’n bäten schludern? Wi harn to Huus man een Dokter för dree Dörpen – us ole Dokter Dönnerschlach. Wenn denn irgendwat för hüm in d‘ Huus to doon wee, keek he ok glieks noa de Deerten – dat wee richtich goaelk. Un helpen kunn he – dat glöövt mi vandoach nümms mehr. Minnoa Bußmann to’n Bispill – de wee veerkantich noa dree Sieden – een Meter säsztich in elker Richt. Nu keem dat oaber nich van d‘ Äten, as see sää – nä – dat wee aal Lücht de in d‘ Pans fastseet.

Dokter Dönnerschlach kauel dor joa nich tägen an – he gääv hör een Pott mit Gemengsel – aacht Wääken elker Dach een Läpel vull – wenn dat nich tägen de Koliken hulp, denn muß he hör een Liekdorn setten – net as bi een Koo – so stuuv dör de Pans. Minnoa har noa aacht Wääken all tein Pund ovwunnen – un de Bakker kunn sien Kooken sülven äten.

Dor wee ok noch ‚Fidi fäält wat’. De kunn anners nix vertelln, as wat hüm an d‘ Gesundheit fäälen de – dorbi fääl hüm eelich blods de Lüst wat to doon.

Dokter Dönnerschlach kunn gannich sovöäl Pillkers erfinn’n, as Fidi hemm’n wull. Un denn keem Dönnerschlach sien Diagnose: Weets du wat Fidi – ikk kann di mit aal mien Künsten nich mehr helpen – för di givt dat blods noch eens – tokoamen Soaterdach kummt de grode Häkkselmaschin bi Buur Jannssen up d’ Hoff – wenn du dor mit dör geist, denn hevvt wi aal us Ruh. Dree Doach loater wee Fidi in Dennsten. Ov Hinnerk Gnaddermors – de har een heel schinant Probleem – sien achterst Halsgatt dat wee stiäl an d‘ futern – dat kunn he rein nich stillholln. Nu wull he dortägen wat van Dokter Dönnerschlach ut sien Pillkerschkapp hemm’n. De har oaber man blods een Spröäk föör hüm proat: „Weets wat Hinnerk? Dat is gannich good – loat dat man ruhich rieten. Hoal di man van Schmitt Gerds so’n lüütji Knatterhüdschefüdel.“ innerk keek hüm rein klöäterich an: “ Wat schall ikk dor denn mit – ikk kann doch gannich foahrn!“ De ole Dönnerschlach grien vör sükk hen. “ Dat bruks du ok gannich, Hinnerk. Dat Deert schasst du blossich knattern loaten un tägen di anschuuven – denn hört dien Büxenfleut nümms mehr!“

©ee

Werbeanzeigen
%d Bloggern gefällt das: