Gesellschkuppsfähich . . .

 

 

Gesellschkuppsfähich . . .

Katrin wee mit hör achzich Joahr jümmer noch een Respektsperson. Grode Doam – wenn d‘ üm gung, in een erlaucht Rundum irgendwat to fiern. Keem hör oaber irgendwell tomööt, de över sien kladderich Karakter blods moi Tüüchs trukken har, wee see sük nich to schoa, de Minsch – meest Tieds ween dat Mannslüü – vöör aal Oogen mit twee Wöör noakend uttotrekken. Dat Lääven har hör düchdich wat vertellt. Wat hör Boantje wee willt ji weeten? Wo schall man dat särgen? Wenn ji lütt Fidi froacht, de wüür särgen: Katrin hett mit Obst hanneld. He har näämich annerletzt hört, dat Opoa to Schooster Pikkdroaht – as de jüüst ’n Poar moi Schoo van Tini up d‘ Bukk har – sää: Wat Tini an een Dach an de Pluum’n verdeent hett, kanns du in tein Joahr nich an Stäwels tosoamenspiekern. Tini har näämich een Huus hat, wor jümmer so Stükk ov wat Wichter ’n Schloapstää harn.

Richtich schloapen deen de meisten in Huus – bi Tini , dat wee denn mehr so’n Stää üm bitoschloapen – worbi, dat wuß Fidi noch nich so genau. Up jederfall moot dat ’n heel wichtich Huus west wään, denn över Dach keem’n hooge Herrn van överall her mit grode Autos – de denn irgendwat in dat Huus to beschikken harn. De Honoren ut de Gemeend mussen dat oabens woll aal sorteern – denn jüüst wee dat schummerdüster, sett de Loop in.

Kunns de Börchmester näben Schmitt Iisenboart – de Paster Hillichdoon näben Koopmann Woagenschmeer stokkstief un flink dör de Döör van dat Etablissemang verschwinden sehn. Ov un to stunn ok Schandarm Kniepooch sien Dennstrad twee Stroaten wider an een Huusmüür. He muß dor in de Papiern kieken – kreech sien Olsch denn to hörn. As ik all sächt hebb – dat is ’n Tiedlang her. Ut dat Spoaßhuus – as Opoa dat nööm – har de Gemeente een Dörpgemeenschkuppshuus moakt. Up irgendeen Oart wee dat joa wat verwands.

Katrin har sük de Joahrn good holln. Kunns hör dat Öller rein nich ansehn. Bi de Inweiung un de Schlödelövergoav van dat neeä Dörpgemeenschkuppshuus gung d‘ hoch her. Gemeendroat, Kaarkenroat, de Füürwehr, de Gesangsvereen – de Kägelklub – nümms fääl bi dat Spektoakel. Ditmoal harn de Mannslüü ok aal hör Froolüü mit dorbi. De harn sük utstaffeert mit Kompotthööd un Satengkleedoasch – kunns meen’n, de ole Kaiser Willem keem to Visit. Jedeneen har mit gleunigen Kopp wat to särgen. As de Bruus un dat Sabbelwoater updrunken – un de Dischen leechäten ween, wor de Fier uphoaben. De heele Gemeend un Kaarkenroat steuster in een Riech an Katrin vöörbi un wünsch hör dat allerbeste – wiel – Tini har düchdich Pinunsen bi de Ümboo dorbidoahn. As denn de letzte sien Bedankt anbrocht har, keem van Katrin een Schnakk, de in mennich Huusholln noch laang för Uprägung sörcht hett: Ik dank jo – un wünsch jo för de tokoam’n Tied ok dat allerbeste – oaber besörgen mooten ji jo dat van nu an sülvst. ©ee

Dieses Bild hat ein leeres alt-Attribut; sein Dateiname ist smilies-1607163_640.jpg.