Hillichoab’nd…

 

 

Hillichoab’nd…

Höörst du de Winachsglokken lüüden
kling’n noch so fien as dröögen Schnee
dat kummt — man höört se ganz van wieden
heel wiet wäch noch — över See
De Schäpen de noch buten sünd
de seilen flink in d‘ Hoaben
de Herrgott givt hör goden Wind
dreit mennich Stüür van boaben
An Hillichoab’nd sünds aal in Huus
hollt de Kinner un de Fro in d‘ Aarm
is buten ok woll Stöörmgebruus
ünner d‘ Reitdakk is d‘ moi waarm
In d‘ hukich Stuuv an d‘ Gävelmüür
steit d‘ Winachsboom in d‘ Hörn
de Keersen sünd dat eenzich Füür
up d‘ Jesuskind sien Törn
Wenn d‘ Engels dör de Koamer glieden
man spöört de Flöägels strieken
denn brukt man heel niks Stures lieden
in dit Nacht mutt dat wieken.
© ee
Über https://christinvonmargenburg.wordpress.com/https://christinvonmargenburg.wordpress.com/"In einem Augenblick gewährt die Liebe, was Mühen kaum in langer Zeit erreicht." Johann Wolfgang von Goethe